و یانگوم خود را در برابر ملکه می بیند...

در همین حال ملکه به یانگوم میگوید تنها دلیلی که مرگ او را عقب انداخته این است که تو معتقد هستی تشخیص بیماری پادشاه اشتباه بوده و به همین دلیل سوابق پزشکی پادشاه را بیرون بردی...

آیا این چنین هست؟ که یانگوم اعلام می کند بله...

در همین حال ملکه از یانگوم می خواهد بدون هیچ توجیهی اثبات کند که تشخیص بیماری پادشاه اشتباه بوده است وبه او می گوید که اگربتواند اثبات کند زنده خواهدماند واگرنتواند برای همیشه ناپدیدخواهدشد...

و صحبت خود را یکبار دیگر اعلام میکند و می گوید تنها راه بازگشت یانگوم به قصر این است که بفهمد بیماری پادشاه چیست...

یانگوم که هنوز متوجه نشده است که چرا ملکه او رابخشیده از رییس کاردارها می پرسد چه اتفاقی افتاده که ملکه از جان او گذشته و به او یک فرصت دیگر داده است...

که رییس کاردارها به او اعلام می کند که ملکه به رابطه میان بانو هن و بانو چویی پی برده وتصمیم دارد که واقعیت را بفهمد که چرا این اتفاق ها می افتد...

یانگوم که هنوز نمی داند چه آینده ای در انتظار اوست همراه رییس کاردارها وارد مزرعه گیاهانمی شود...

که ناگهان افس رمین جانگ هو و یانگ دوک رادر برابر خود می بیند و ازدیدن انها تعجب می کند و علت حضور آنها را جویا می شود...

که رییس کاردارها اعلام میکند این ایده آقای مین بود، ایشون قبل از حضور رییس بانوان دربار آمدند و درباره خطراتی که تو را تهدید می کرد گفتند و خواستار دیدار با ملکه شد...

که افسر مین جانگ هو می گوید که پادشاه دوباره غش کرده است و داروخانه دوباره آشپزخانه را متهم کرده است و بانوی ارشد دوباره تحت بازجویی قرار گرفته است...

یانگوم هنوز در تعجب اتفاقات به وجود آمده است که ریس کاردارهابه او اعلام می کند فعلا وقت تعجب کردن نیست...

و به یانگوم می گوید که مزرعه گیاهان زیاد در دید نیست وپیدا کردن ترکیبات گیاهی آسان است و هم چنین مزرعه به قصر نیز نزدیک است و می تواند برای مزرعه نگهبان نیز بگذارد و به او می گوید که او موقعیت خطرناکی گیر کرده و باید بفهمد علت بیماری پادشاه چیست و گرنه...

در همین حال افسر مین رو به یانگوم و یانگ دوک می گوید که ما باید هر طور شده راز جنایت های خانواده چویی را فاش کنیم و مهم نیست که چه اتفاقی می افتد...

یانگ دوک به یانگوم می گوید بیمارانی را که علائم پادشاه را دارند به این جا آورده است و جز این راهی برای شروع کردن و پی بردن به بیماری پادشاه را ندارند...

و یانگوم شروع به درست کردن دارو می کند...

درهمین حال افسر مین جانگ هو اعلام می کند که یانگوم به جزیره جیجو تبعیدشده واین گونه اخراج شده است...

که وزی راوو عصبانی می شود و اعلام می کند درحالی که سلامتی عالی جناب در حالت بحرانی است شما در مورد این موضوع بی اهمیت صحبت می کنید...

افسر مین جانگ هو از وزیر او می خواهد که اجازه دهد پزشک یونگ و شین هم نبض پادشاه رابگیرند تا مطمئن شوند تشخیص پزشک قصر درست بوده که وزیر موافقت می کند و پزشک شین ویونگ نبض پادشاه را می گیرند و تشخیص پزشک قصر را تصدیق می کنند...

که بانو چویی اعتراض می کند و اعلام می کند که تشخیص پزشکان اشتباه بوده و علت بیماری ازغذاهای آشپزخانه نبوده و برای این کار با دادن غذا به هزار نفر ثابت خواهد کرد که مشکل از غذاها نیست...

که در همین حال پزشک قصر به یوئلی می گوید هر طور شده باید با بانو چویی صلح کنیم و در تبرئه شدنش به اوکمک کنیم که در همین حال یانگرو با عجله وارد اتاق می شود و اعلام می کند که می خواهند آشپزخانه و منزل چویی را بازرسی کنند که در آشپزخانه ظرفی راپیدا می کنند که حاوی سم قارچ پاپلیلیوناکوس هست و این باعث زندانی شدن بانو چویی و گیومیونگ می شود...

پانسول چویی به دیدار وزیر اوو می رود و از او می خواهد که هرکاری می تواند برای نجات بانو چویی و گیومیونگ بکند و نگران هزینه آن نباشد هم چنین یولی به دیدار بانوی سابق منشی ها می رود و به او قول می دهد که بانو چویی را برکنار و او را به کار سابق خود برگرداند و بدین گونه جواب زحمت های اورابدهد (زیرا بانوی سابق منشی ها یولی و خواهرش را از کوچکی کنار خود بزرگ کرده و به نوعی سرپرست آنها بوده است)

هم چنین وزیر اوو که از دیدن بانوی سابق منشی ها شکه شده به او می گوید که از او چه می خواهد که بانوی سابق منشی ها از او می خواهد که او را به کار سابق خود برگرداند و به نوعی باعث تغییر موضع  وزیر او می شود...

یانگوم به دیدار بانو چویی و گیمویونگ که در زندان هستند می رود و به آنها اعلام می کند که حاضر است یک فرصت دیگر به آنها بدهد به این شرط که توبه کنند و از بانوهن طلب بخشش کنند...

یانگوم که متوجه علت بیماری شده است به همراه افسرمین به محلی که بانوچویی وپانسول چویی وگیومیونگ راشکنجه می دهند می روند واعلام می کنند غذاها مشکل نداشته بلکه تشخیص اشتباه بوده و خانواده چویی مقصر نیستند...