به پاس هنرمندان آزاده اي كه زير فشار سازش نكردند و تا ابد در قلبها ماندني شدند مهران مدیری به هیچ وجه حاضر نشد در محضر رهبر حاضر شود و به همین دلیل سریالش توقیف شد...

وقتی روی صحنه آمد تمام سالن به احترامش به پا خاستند . از جوان ها گرفته تا پیشکسوت ها . صحنه ی با شکوهی بود . خداوند هرکس را بخواهد عزیز می گرداند . به مردم تعظیم کرد و پشت میکروفون نشست . در صدایش آرامش خاصی جاری بود . سلام کرد . نگاهش کمی باران داشت . چند جمله ی به یاد ماندنی گفت : ” استاد مشایخی برای من بسیار قابل احترام است . آن دیالوگ زیبا در کمال الملک را هرگز فراموش نمی کنم وقتی استاد نقاش به ناصرالدین شاه گفت : در ممالک دیگر هنرمند چون من فراوان است و آنها همه را به غایت تکریم می کنند . اما در اینجا فقط من یک نفر هستم و شما با من چه کردید …… “ با شنیدن این جمله ها حسی شبیه اندوه به دلم زخم زد . یاد خیلی ها افتادم . قلب های شکسته . چشم های بی سو . حرمت های تکه پاره … فضای احساسی مراسم بسیار سنگین بود و کمتر کسی به عمق حرف های مهران مدیری دقت کرد . او مثل همیشه کوتاه گفت و تلخ . شاید کمی آزرده بود . نه اشتباه کردم . حتما کمی آزرده بود . بهتر بگویم . حتما خیلی آزرده بود …

پی نوشت: چند تا از دوستان پرسیدند حالا چطوری میشه این فیلم رو گرفت ... فکر کنم تبلیغشو زدن توی تیزر شهرها ... از ۲۰ شهریور ماه این سریال به فروشگاهها ارائه داده خواهد شد و شما می توانید آن را تهیه کنید چنانچه دوست دارید آن را زودتر ببینید می توانید اطلاعات بیشتر را در سایت www.ghahvetalkh.net دنبال کنید.

با سلام خدمت دوستان عزیز و خوبم ... قبل از همه چیز شهادت مولا علی (ع) را خدمت همه شما دوستان تسلیت میگم و در شبهای پرارزش قدر ما را از دعای خودتان بی نصیب نکنید حتما ما را دعا کنید چرا که به گفته حضرت فاطمه (س) که به پسرانش می فرمایند قبل از خودتان به دیگران دعا کنید چرا که این طرز دعا برایتان شایسته تر است ... چقدر بزرگوار است این مولای علی و یارانش ، چقدر رسم قهرمانی را بهتر میشناسند ،چقدر دلشان شفاف تر از آب زلال است ،چرا وقتی عصبانی می شوند تمام قبیله به ترس می افتند و با خشمش عمروابن عبدود به لزره می افتد و با حمله اش سرش به اندازه صد قبیله پرتاب می شود ،آیا چنین قهرمانی هست آیا هست ؟؟!!! ... چرا ایشان در این ماه پر برکت رمضان به همراه حضرت فاطمه به مدت ۴ روز افطار میل نکردند تا این فقیران غذای خود را مهیا کنند و فقط کافی بود صورت ان بزرگواران را ببینی که چقدر رنگشان پریده بود و به روی نمی آوردند آیا تو جرات همچنین کاری را داری ؟؟ ... چقدر زیبا بود وقتی سخنی می آوردند به دلت می نشست و وقتی درس عبرت می دادند سرت پایین بود و ساکت ... چقدر مردم به دور این بزرگوار بال میزدند و وقتی کسی ناامید می شد توسط این بزرگوار آرام و قرار را به دست می گرفت چطور چطور؟؟ ... چطور وقتی دشمنی به ایشان حمله می کرد به پسرش حسین می گفت عزیزم با اونها به نرمی رفتار کن و ما آدما هم با هرکسی دعوامون می شود سریع گردنش را می شکافیم ... اون کی بود که وقتی اسمش آورده می شد یارانش دلشان لبریز از محبت میشد و دشمنانش تنشان به لرزه می افتاد ... اون کی بود وقتی فقیری می دید جلوی خانه اش پر از غذا می گذاشت بدون آن که مردم بفهمد این از کجا آمده ... اون کی بود که وقتی فحاشی کودکان را می شنید خوشحال می شد و با آنها بازی می کرد ... اون کی بود که وقتی دعوای خانوادگی می دید سریع آنها را آشتی می داد بدون آنکه حتی یه لجظه به فکر طلاق باشند ... اون کی بود وقتی قصد جنگ با دشمنش داشت بدون رخصت پیامبر حاضر به جنگ نشد و همیشه فرمانبردار ایشان بود (اما حالا متاسفانه از طرف جوان ها بی احترامی ....) ... اون کی بود آن همه آیات قرآن را در سینه خود حفظ می کردند و با تفسیرش آیه و پیامش را به مردم بیان می کرد ... اون کی بود بعد از ضربت 2 روز تحمل کرد و اما ............
حرف زیاد هست اما این دل طاقت گفتن آنها را ندارد ... اگر گفته ای از دل خود دارید حتما بگویید

دلم می خواهد گریه کنم دلم می خواهد فریاد بزنم ... حرفها بچگانه نبود در عوض فرصتی بود برای بهتر اندیشیدن 

بازم شهادت مولای متقیان حضرت علی (ع) را خدمت شما دوستان تسلیت میگم و امیدوارم بازم در این شبهای قدر ما را از دعای خود بی نصیب نفرمایید ... التماس دعا

شهادت نامه کامل ایشان را در ادامه مطلب دنبال کنید ...